การศึกษาเปรียบเทียบเรื่องความตายตามทัศนะของพุทธทาสภิกขุ และอัลแบร์กามูส์

พระอุดร ฐานรโต

Abstract


     การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ของการศึกษา คือ (๑) ศึกษาความตายในทัศนะของพุทธทาสภิกขุ (๒) ศึกษาความตายในทัศนะของอัลแบร์กามูส์ และ (๓) ศึกษาเปรียบเทียบความตายของพุทธทาสและอัลแบร์กามูส์ และ การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงเอกสาร โดยศึกษาข้อชั้นปฐมภูมิและข้อมูลชั้นทุติยภูมิ แล้วนำมาวิเคราะห์เปรียบเทียบตามหลักวิชาการซึ่ง

ผลการวิจัยพบว่า

     ความตายในทัศนะของพุทธทาสภิกขุพบว่า ความตายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เพราะชีวิตจะต้องสัมพันธ์และต้องเข้าใจในการดำรงชีวิตในปัจจุบัน คือความตายเปรียบเสมือนกุญแจสำคัญ ที่จะนำทางไปสู่ความเข้าใจของชีวิตได้ และความตายเป็นทั้งข้อเท็จจริงและเป็นอุปสรรคที่ก่อให้เกิดการประจักษ์แจ้งต่อการดำเนินชีวิตอยู่ เราสามารถป้องกันได้ คือ อย่าให้ตายก่อนอายุขัด คือว่า ให้อยู่จนหมดอายุขัย เท่าที่จะอยู่ได้ และสามารถป้องกันความตายได้โดยสิ้นเชิง คือไม่ให้มีความตายโดยประการทั้งปวง คือการเข้าถึงธรรมะสูงสุด คือ พระนิพพาน เพราะว่าการที่มนุษย์ทำงานตามธรรมชาตินั้น ทำงานเพื่องานอย่าทำงานเพื่อเงิน อย่าทำงานเพื่อเกียรติยศชื่อเสียง ถ้าทำงานได้อย่างนี้แล้วจะไม่มีความทุกข์ แต่สิ่งที่ทำนั้นจะเป็นผลงานดีหรือไม่ดี ก็คงต้องอยู่ที่คนทำนั้นเอง แม้ว่ามนุษย์จะไป ยึดถือว่านี่เป็นของเรา แต่ก็ไม่มีใครมาแย่งชิงเอาไปได้เพราะเหตุที่มีกฎหมาย ขนบธรรมเนียมประเพณีคุ้มครองอยู่ และแม้ว่าจะมีใครมาแย่งชิงเอาไปได้ คนนั้นก็จะมีแต่เสียงหัวเราะ เพราะบุคคลเหล่านั้นไม่มีอะไรที่จะมาให้เป็นทุกข์ได้อีกต่อไป แต่เมื่อใด คนเหล่านั้นมีความโง่ความหลง เกิดขึ้นมาแล้ว เมื่อนั้นแหละจึงจะเรียกว่า มีตัวเรา มีกิเลส มีตัณหา ที่เป็นเหตุให้เกิดทุกข์ได้เช่นกัน เป็นต้น

     ความตายในทัศนะของอัลแบร์กามูส์ พบว่า ความตายตามแบบจิตนิยมที่ทำให้ความหมายของชีวิตเป็นนามธรรมและห่างไกลไปจากปรากฏการณ์ที่เป็นจริงในชีวิตประจำวันมาก เป็นเพราะชีวิตที่มุ่งค้นหาสารัตถะซึ่งมีความหมายอยู่ในอนาคตที่ห่างไกลจากอัตถิภาวะซึ่งเป็นสภาวะของความมีอยู่ หรือดำรงอยู่ของมนุษย์ในสภาวะปัจจุบันและในขณะเดียวกันเขาก็ไม่เห็นด้วยกับการอธิบายความหมายของความตายตามแบบสสารนิยมที่ทำให้ชีวิตมนุษย์มีความหมายเชิงจักรกลที่ไม่แตกต่างไปจากวัตถุสสารอื่นๆ เป็นต้น

     ดังนั้น ความต้องการเห็นว่า วิถีชีวิตของคนในสังคม แต่ละวันที่ผ่านไปมีแต่ความจำเจซ้ำซากไร้จุดหมาย ซึ่งโดยเนื้อแท้แล้วไร้แก่นสาร มีแต่ความตายรออยู่ตลอดเวลาอย่างแน่นอน และสภาพการของมนุษย์ที่เราสิ้นสุดลงด้วยความตายนั้น เป็นเหมือนชีวิตมนุษย์แต่ละคนที่ยังมีค่าสาระพอที่จะใช้ชีวิตอยู่ต่อไปได้หรือไม่ ทั้งที่เราต่างตระหนักกันดีว่าการใช้ชีวิตของเรานั้น จะต้องเผชิญหน้ากับความทุกข์เพื่อเดินทางไปพบกับความตาย เป็นต้น


Keywords


ความตาย, พุทธทาส, อัลแบร์กามูส์

Full Text:

PDF

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Copyright (c) 2017 วารสารสถาบันพิมลธรรม

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

สำนักวิชาการ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น
อาคาร 100 ปี สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสภมหาเถร)
เลขที่ 30 หมู่ 1 บ้านโคกสี ตำบลโคกสี อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น 40000
โทรศัพท์ 0-4328-3546-7 (ต่อ 116)
โทรสาร 0-4328-3399
โทรศัพท์ 088-578-1671
โทรศัพท์ 088-506-2335
e-mail : phimoldhamma@hotmail.com
http://www.ojs.mcu.ac.th/index.php/kkjn
http://www.journal-phimoldhamma.com