การบริหารจัดการสำนักปฏิบัติธรรมเชิงพุทธบูรณาการ

พระครู สุตกิจสารวิมล, สงวน หล้าโพนทัน

Abstract


บทความนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาวิเคราะห์การบริหารจัดการสำนักปฏิบัติธรรมเชิงพุทธบูรณาการ โดยนำพุทธธรรมมาบูรณาการเข้ากับศาสตร์สมัยใหม่ได้ ดังนี้ แนวคิดการบริหารเชิงพุทธ เป็นการทำงานด้วยสติปัญญาด้วยความหวังดีต่อสังคมเป็นหลัก และนักบริหารมืออาชีพเชิงพุทธประกอบด้วยหลัก 3 ประการ คือ 1) จักขุมา มีปัญญามองการณ์ไกล 2) วิธุโร จัดการธุระได้ดี มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน 3) นิสสยสัมปันโน สามารถพึ่งพาอาศัยคนอื่นได้ เพื่อการบริหารจัดการสำนักปฏิบัติธรรมให้เป็นสถานที่สัปปายะ 7 อย่าง คือ (1) อาวาสสัปปายะ หมายถึงที่อยู่เป็นสุขสะอาดปลอดภัย (2) โคจรสัปปายะ หมายถึงที่เที่ยวบิณฑบาตเหมาะดี (3) ภัสสสัปปายะ หมายถึงการพูดคุยที่เหมาะสมพอประมาณ (4) บุคคลสัปปายะ หมายถึงบุคคลเป็นกัลยามิตร (5) โภชนสัปปายะ หมายถึงอาหารถูกหลักโภชนาการ (6) อุตุสัปปายะ หมายถึงมีธรรมชาติแวดล้อม และ (7) อิริยาปถสัปปายะ หมายถึงอิริยาบถเป็นที่สบาย ทั้งหมดนำมาบูรณการกับการบริหารตามหลักศาสตร์สมัยใหม่ของสำนักปฏิบัติธรรม ในการบริหารทรัพยากรด้านต่างๆ ด้วยหลัก 4 M ได้แก่ บุคลากร (Man) เงิน (Money) วัสดุ อุปกรณ์ (Material) และ การบริหาร (Management) และด้วยกระบวนการบริหารจัดการวิเคราะห์หลัก SWOT เพื่อให้เกิดกระบวนการทำงานร่วมกันให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและเกิดประสิทธิผลอย่างสูงสุด และเพื่อให้บรรลุตามวัตถุประสงค์หรือเป้าหมายของสำนักปฏิบัติธรรมที่ตั้งไว้ให้ทันสมัยในศตวรรษที่ 21

Keywords


การบริหารจัดการ, สำนักปฏิบัติธรรม, เชิงพุทธบูรณาการ

Full Text:

PDF

References


กองแผนงาน. (2552). คู่มือพระสังฆาธิการ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.

แก้ว ชิดตะขบ. (2553). ประวัติความสำคัญของการเผยแผ่พระพุทธศาสนา. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

จำนงค์ ทองประเสริฐ. (2547). แผนการกู้อิสรภาพของเจ้าชายสิทธัตถะ. พิมพ์ครั้งที่ 5.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ดวงแก้ว.

ณัฐสิทธิ์ วงค์ตลาด. (2559). การจัดการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของสำนักปฏิบัติธรรมในจังหวัดอุดรธานี. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ทศพร ศิริสัมพันธ์. (2539). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับนโยบายสาธารณะ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีบริหาร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

_______. (2548). การเผยแผ่เชิงรุก. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 17. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาสุทิตย์ อาภากโร. (2556). การพัฒนาระบบการบริหารจัดการและการสร้างเครือข่ายองค์กรพระพุทธศาสนาในประเทศไทย. รายงานการวิจัย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มานพ นักการเรียน. (2544). พระพุทธศาสนากับโลกปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วิโรจน์ สารรัตนะ. (2545). การบริหารหลักการทฤษฎีและประเด็นการศึกษา. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2539). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพฯ: ธีระฟิล์มและไซเท็กซ์.

ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2557). ข้อมูลพื้นฐานทางพระพุทธศาสนาปี 2557. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2551). คู่มือปฏิบัติงานหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาห่างชาติ.

สุธี สุทธิสมบูรณ์ และสมาน รังสิโยกฤษฎ์. (2541). หลักการบริหารเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 17. กรุงเทพฯ: สานักพิมพ์ ก.พ.

Holt,D.H. (1993). Management printciples and practices. New Jersey: Prentice – Hall.

Wagner & Hollenbeck. (1995). Management of organization behavior. New Jersey: Prentice – Hall.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Khon Kaen Campus Language Institute,
Mahachulalongkornraja-Vidyalaya University Khon Kaen Campus
Building 100 Years, Somdej Phra Buddhacarya
30 Moo. 1, Ban Koksi, Koksi Sub-district, Muang District, Khon Kaen
Tel:  0-4328-3546-7 Fax: 0-4328-3399
http://www.ojs.mcu.ac.th/index.php/ijbe
http://www.jber.in.th
E-mail: jbermcukkli@gmail.com